ผักไชยาเป็นผักฤทธิ์เย็น

ลักษณะทางพฤษศาสตร์

ผักไชยาถูกแบ่งออกเป็นสองชนิด ได้แก่ ผักไชยาตัวผู้ และผักไชยาตัวเมีย เป็นไม้พุ่มโตง่ายสามารถสูงได้ 2-6 เมตร ลำต้นกลมตรง ลักษณะใบสีเขียวคล้ายใบมะละกอ ไชยาตัวผู้ใบแหลมเรียวออกดอกสีขาวเป็นช่อ มีผลเล็กสีเขียวที่ปลายยอด ไชยาตัวเมียใบจะใหญ่กว่าไม่มีดอกและผล ผักไชยาหากถูกตัด หัก จะมียางสีขาว ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการตัดกิ่งปักชำ

สรรพคุณของผักไชยา

ผักไชยา มีแคลเซียมธาตุเหล็กสูง บำรุงเลือด บำรุงสายตา แก้ไข้ ช่วยขับปัสสาวะ ถอนพิษร้อน ปรับสมดุลร้อนเย็นในร่างกาย ฯลฯ ผักไชยามีสารพิษในกลุ่มสารไซยาไนด์ แต่สารดังกล่าวถูกทำลายได้ด้วยความร้อนควรทำให้สุกก่อนรับประทานทุกครั้งเมื่อผ่านการปรุงสุกจะมีความหวานธรรมชาติไม่มีรสขมไม่มีกลิ่นเหม็นเขียว ช่วยทำให้รสชาติอาหารกลมกล่อม ใบและยอดรสจืด มัน หวาน ทำเป็นผักลวก ผัดผัก แกง นำไปเป็นส่วนประกอบหนึ่งในการทำน้ำซุปผักปั่น ก้าน รสเย็น หวาน ลอกเปลือกส่วนก้านออกแล้วนำมาผัดหรือแกง ดอก รสจืด นำมาลวกกินกับน้ำพริก

ชื่อพื้นถิ่น ภาคอีสาน กกแซบ ต้นผงชูรส

ชื่ออื่นไม่ระบุถิ่น

เรื่องน่าสนใจ

เม็ดบัว

เม็ดบัว

พริกไทย

พริกไทย

สาลี่

สาลี่

ข้าวเจ้า

ข้าวเจ้า

มะนาว

มะนาว

แคนตาลูป

แคนตาลูป

ใบหูเสือ

ใบหูเสือ

เห็ดหูหนูขาว

เห็ดหูหนูขาว

แอปเปิ้ล

แอปเปิ้ล

สับปะรด

สับปะรด

สตรอว์เบอรรี

สตรอว์เบอรรี

พริก

พริก

แคร์รอต (แครอท)

แคร์รอต (แครอท)

วอเตอร์เครส

วอเตอร์เครส

ลูกหม่อน

ลูกหม่อน

มะเขือเทศ

มะเขือเทศ

ผักโขม

ผักโขม

ถั่วเหลือง

ถั่วเหลือง

ดอกกะหล่ำ

ดอกกะหล่ำ

ขึ้นฉ่าย

ขึ้นฉ่าย

ผักคราดหัวแหวน

ผักคราดหัวแหวน

ฟักทอง

ฟักทอง